lunes, 11 de noviembre de 2013
jueves, 7 de noviembre de 2013
lunes, 26 de noviembre de 2012
CONTOS SOBRE A IGUALDADE
Tres preciosos álbumes para traballar a igualdade de oportunidades e a coeducación:
A princesa Sabela
![]() |
¿Hai algo más aburrido que ser una princesa rosa?
de Raquel Díaz , publicado pola Editorial Thule |
En ambos casos, as
protagonistas, dúas princesas, rompen cos estereotipos sexistas e rebélanse
ante a realidade que lles é dada por tradición nos contos. Elas queren ser
diferentes: poder subir ás árbores, meter o dedo no nariz,cazar feros dragóns,
voar en globo...
A tradición dos contos de
fadas, príncipes e princesas desaparece nestas dúas historias, fermosamente
ilustradas, que farán as delicias do noso alumnado ao tempo que lles
presentamos realidades afastadas dos roles que tradicionalmente lles veñen
adxudicando ás mulleres os contos tradicionais.
Rosa Caramelo
de AdelaTurín
É a historia dunha manada de elefantes e elefantas na que unhas e
outros viven de maneira separada e teñen actividades diferentes. Os elefantes
son grises, comen herbas verdes,... As elefantas son rosas, non comen herbas
verdes,...
As elefantas están pechadas nun xardín valado,
comendo unhas flores que non lles gustan porque saben mal. Levan zapatiños,
babeiros e lazos tamén de cor rosa para volverse máis rosas. Os elefantes non
levan nada para facerse máis grises, nin comen flores que saben mal. De entre
todas as elefantas destaca unha, Margarita, que é de cor gris e por máis que
intenta comer as mesmas flores que as súas compañeiras para volverse rosa, non o
consegue.
Cando xa se perde a esperanza de que Margarita se volva rosa para que un
elefante queira casar con ela, toma a decisión de saír do valado, quitar os seus
adornos rosa, e xogar a ser unha elefanta libre igual que os elefantes. a súa
iniciativa serve de modelo para que as outras elefantas fagan o mesmo.
lunes, 12 de diciembre de 2011
10 de decembro DÍA DOS DEREITOS HUMANOS

63 anos despois da súa proclamación, segue sendo necesario lembrar esta data, 10 de decembro, na que a Asamblea Xeral das Nacións Unidas aprobou a Declaración dos Dereitos Humanos.
Necesario porque nin tan sequera nos países que asinaron esta declaración están garantidos estes dereitos en igualdade de condicións para toda a poboación. Non hai máis que botar unha ollada ao noso arredor, asomarse ás noticias.
Mais aínda así cabe pensar que un outro mundo é posible, que hai arrecendos espallados no ar que nos permiten prender unha candea pola esperanza, por estas xeracións, hoxe nen@s, adolescentes, que medran nas nosas aulas, ao abeiro das nosas Bibliotecas -das súas lecturas, da súa información, da súa formación- nen@s e adolescentes que se implican ilusionad@s e con empeño en proxectos coma "Coñecernos para querernos", nun intercambio persoal e de coñecementos con nen@s dos campamentos saharahuis, para quenes a apertura dunha biblioteca con (o Bubisher) ou sen (O Niño do Bubi) rodas, supón moito máis que un mundo de oportunidades. Para acceder á ilusión, aos soños, á formación, ao coñecemento doutras culturas, doutro idioma.
E con esa candea acesa, brincan faíscas que prenden en case un cento de Bibliotecas Escolares Galegas, que por todo o país escollen cada unha un fermoso álbum ilustrado para agasallar a ese recén estreado Niño do Bubi, porque, coma nas nosas propias Bibliotecas, toda inauguración é unha festa. A esa festa que é a lectura, nesas bibliotecas acubilladas na area, queremos enviar estes álbumes como aves portadoras de boa sorte, como bubishers* cheos de cor, imaxes, historias. Porque as nosas bibliotecas, @s nos@s lectores e lectoras, compartimos co Bubisher, cos lectores e lectoras das súas bibliotecas a crenza firme nos Dereitos Humanos, dende o seu 1º artigo: "Tod@s nascemos libres e iguais en dignidade e dereitos"

* O bubisher (Oenanthe leucopyga e Oenanthe leucura) é un paxariño tímido que vive na Península e tamén en África, aquí chamámoslle collalba negra e no Sáhara o seu nome significa paxaro da boa sorte, no dialecto hassaní é Bubchir بوبشير (o da boa nova) porque adoita aniñar e criar despois das choivas, o que quer dicer que medrará a herba, algo moi importante para quen ten gando.
Bubisher é tamén o nome dun autobús-biblioteca que circula entre os campamentos do Sáhara para levar lectura e información. Ou sexa, unha biblio... pero con rodas!!!
Se queredes unirvos á iniciativa de Álbumes para o Bubisher, só tedes que poñer os vosos datos xunto ao resto das Bibes Galegas.
Texto de Maribel Serantes (CEIP Os Casais)
martes, 29 de noviembre de 2011
Suscribirse a:
Entradas (Atom)